Długie przeloty wolnymi drogami, leśne proste i mało zakrętów, deszcz i boczny wiatr, problemy z lokalizacją GPS. Ale też ciekawe miasto nadbałtyckie Kłajpeda, Niemen, święta Góra Krzyży i Kiejdany. Tak krótko, jak właśnie trwa weekend, można opisać naszą majową wizytę na Litwie.
Gdy listopad gubi liście i patrzę na trzaskające drewno w kominku, wspominam wycieczki motocyklowe, te dłuższe i te wokół komina. Szczególnie wyraźnie przypominam sobie trzydniową wycieczkę w Bieszczady. Tworzyliśmy wtedy zróżnicowaną zgraję motocykli z zupełnie skrajnych biegunów.
Zachodnia Europa coraz mniej różni się od Polski – przynajmniej z wyglądu. Żeby złapać dystans i odetchnąć innym powietrzem znowu wybieram się na jej południowy wschód. Ta podróż przez Ukrainę, Mołdawię i Rumunię będzie także pewnego rodzaju podsumowaniem 10 lat spędzonych na motocyklu.
Czytaj dalej
Mityczna góra Olimp naprawdę istnieje. Otoczona pomniejszymi szczytami skrywa się przed wzrokiem śmiertelników pod płaszczem chmur i pokrywą śniegu. To na niej opiera się niebo. Jak to było? Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga? Skoro tak, to jedziemy.
Dla większości motocyklistów sezon zaczyna się, gdy termometry wskazują minimum 15 st. Na Islandii na takie upały można liczyć rzadko i to wyłącznie w środku lata, choć i wówczas co kilka godzin pada deszcz. Nie jest to idealna pogoda na motocykl.
Deszcz, wiatr, kilkadziesiąt brodów rzecznych, pola lawy, wodospady, potężne lodowce i każdego gatunku szutry jakie można sobie wyobrazić. To wszystko w temperaturach między 3 a 12 stopni na plusie, na granicy hipotermii w środku lata.
Na Ukrainie można spędzić niezapomniany weekend i skosztować egzotycznej atrakcji. Jest nią gotowanie rosołu ziołowego z wrzuconych do kotła żywych ludzi. Sprawdziliśmy na własnej skórze, jak taka potrawa smakuje.
Istnieją na tej planecie miejsca bardziej egzotyczne. Są kraje, które w swych granicach uwięziły wyższe góry, większe jeziora, plaże po horyzont. Ale to właśnie odległe San Escobar przyciąga moje motocyklowe serce jak elektromagnes.
fot. Robert Pałka
Przypadkowe spotkanie dwójki motocyklistów, spontaniczna decyzja i jej efekt kilka tygodni później: 14 tys. km z Warszawy do Tadżykistanu na afgańskie pogranicze przez Ukrainę, Rosję, Kazachstan i Kirgistan. Chłopaki uwiecznili to malownicze wariactwo w formie video reportażu. Nie przegapcie!
Długo wahaliśmy się z podjęciem decyzji o podróży do Maroko. Po krwawych zamachach w Tunezji biura podróży ograniczyły swoją marokańską ofertę, a rząd ostrzegał przed podróżami do Afryki. Relacje z pierwszej ręki były jednak zupełnie odmienne – jedźcie, to bardzo przyjazny kraj. No i pojechaliśmy.
Do Rumunii wybierałem się od lat, robiłem plany i co roku ostatecznie jechałem gdzie indziej. Tym razem planów nie było żadnych tylko spontaniczna decyzja, odwołana do tego dwa dni przed wyjazdem, który jednak doszedł do skutku. W Rumunii podobało mi się bardzo – i to wcale nie trasa Transfogaraska i Transalpina zrobiły na mnie największe wrażenie.
Jak zmieścić dziesięć motocykli w kajaku, ile kosztuje nocleg pod mostem, jak smakuje rakija w potwornym upale i jak się nie znudzić gdy po raz ósmy łapie się gumę? Shqiperia – Kraj Orłów, najbardziej niedoceniany turystycznie i najbardziej pokrzywdzony nieprawdziwymi stereotypami kraj w Europie, w jakim byliśmy. W Albanii wszystko jest możliwe.
Przełom maja i czerwca, od kilku dni w całej Europie pada deszcz. Zafoliowani w przeciwdeszczówki ruszamy na Bałkany. Przed nami Czechy, Austria, Słowenia, Chorwacja, Czarnogóra i Albania. Przez chwilę będziemy nawet we Włoszech. W drodze powrotnej Bośnia i Hercegowina, Węgry oraz Słowacja.
Wyjazd we włosko-szwajcarskie Alpy wydawał się wyprawą niemal tak trudną do zrealizowania jak podróż na koniec świata. Najdłuższy jednorazowy dystans jaki pokonałem wcześniej to czterysta kilometrów…
Ania jest zakręcona na punkcie krów. Figurki ustawione na parapecie w jej domu to istna plastikowa obora. Stąd pomysł, żeby odwiedzić pływające krowy z Brzostowa.